W ŚWIECIE ADHD

tym cenniejsza, iż stworzona przez ludzi znających zagadnienie z autopsji. Problem dostrzeżony w latach 70-tych polega na zaburzeniu uwagi, impulsywności i nadpobudliwości, które często uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. Główne objawy dotyczą braku zdolności utrzymywania koncentracji na określonym bodźcu, podtrzymywaniu motywacji, zaburzeń procesów planowania, organizacji i chronologii wydarzeń, trudności związane z wyhamowaniem reakcji.


Syndorom ADHD. Dziecko obarczone ADHD jest impulsywne i często agresywne, przez to odrzucane przez rówieśników; może szukać swojego miejsca w różnych grupach nieformalnych, może to być nawet gang młodocianych; grozi mu uzależnienie.

Nie są w stanie się kontrolować, są też bardziej zagrożone wypadkami, nie potrafią przewidywać następstw swoich czynów. Dlatego nauczycielowi potrzebna jest ogromna wiedza i intuicja, a przynajmniej świadomość problemu.

W przypadku dorosłych, u których objawy utrzymują się w około 30% przypadków, zespół ADHD przekłada się w praktyce na problemy z zachowaniem i zadaniami życia codziennego, co wydaje się być kluczowe we właściwym funkcjonowaniu w społeczeństwie.